|
|
||
|
|
Line-up:
 De
sfeervolle zaal binnenkomend, kon het al niet meer
stuk. Ongeveer honderd bezoekers waren getuige van
de start met 'Bring It On Home', waarin Tinekes
stem de toon zette voor een show die zijn weerga
niet kent. Achteraf hoorden we dat de band lang
niet had gespeeld, maar dat was niet echt te
merken. Heel af en toe was er een klein
misverstandje maar als je al sinds 1974 in
dezelfde bezetting speelt, voel je elkaar
blindelings aan. Het was mooi om te zien hoe alles
kundig werd opgevangen.Wat was het heerlijk om
deze veteranen weer aan het werk te zien en te
genieten van alles wat er gebeurde op het podium.
Wat ons ook in positieve zin opviel, was hoe
ongelooflijk knap het is dat de twee gitaristen
niet alles vol speelden maar de kunst van het
weglaten aardig demonstreerden. 'Less is more'.
Natuurlijk ging er af en toe ook flink gas op. Een
mooi moment was toen Tineke een aankondiging
maakte en kort sprak over het ouder worden terwijl
een onvervalste flinke rocker werd ingezet waarbij
even Tielman-achtige grappen en grollen
voorbijkwamen. Maar op zijn tijd kon je ook een
speld horen vallen. Zo ingetogen werd er gespeeld
en aandachtig geluisterd. Willie Dixons
'Spoonfull' kreeg een fantastische uitvoering
waarbij het publiek flink het refrein probeerde
mee te zingen.Zeer fraai was ook het akoestische
begin van de tweede set, met meerstemmige zang. De
sfeer kwam er goed in en had de band de kans gehad
om drie uur te spelen, hadden ze dat zeker gedaan.
Maar helaas moest het om vijf uur afgelopen zijn
en kwam er een einde aan deze bijzondere middag en
de golf aan emotie en muzikale hoogtepunten. Nog
één extraatje kregen we in de vorm van een
gastoptreden van Janne Timmer van Harlem Lake. Nog
één keer gingen alle registers van de band en de
vocalen open. Wat restte, was een staande ovatie
voor de terecht zeer trotse rasmuzikanten.Complimenten aan John Maes en het hele team van de Heyhoef Backstage die het toch maar presteren om door te gaan terwijl het soms niet eens had gekund. Een knap staaltje in deze tijd. Laten we al die momenten koesteren... Stef Smit terug naar de index van de concert- en festivalrecensies
|
|
Gelukkig is het
de organisatie van Heyhoef Backstage gelukt om
Barrelhouse te strikken ter vervanging van de
B.B. King Experience. De ene legende in ruil
voor de andere, zullen we maar zeggen. Als fan
en bluesliefhebber heb ik deze band gevolgd
sinds de tijd dat ze met Albert Collins
mochten toeren. Tot op heden luister ik af en
toe eens naar 'Mean Old World', een van hun
laatste cd's. Ik zweer het, de tranen liepen
spontaan over mijn wangen door de emotie in de
legendarische stem van Tineke Schoemaker en de
tekst koppelend aan de huidige pandemie. We
zijn trots op de organisatie van de Heyhoef
omdat ze Barrelhouse er lieten spelen. Vol
verwachting en spanning trokken we er dus op
deze vroege middag heen.