|
|
||
|
|
 Wat
waren we teleurgesteld toen we te horen kregen dat het geplande concert
op 27 februari, om nog steeds onbekende reden, werd uitgesteld naar
juni. We hadden er ons zo op verheugd om Nathaniel Rateliff en zijn
Nachtzweters nog eens aan het werk te zien, nadat we in november vorig
jaar getuige waren geweest van zijn allereerste Belgische passage in
het bovenzaaltje (de Club) van de AB in Brussel. Ik moet eerlijk
bekennen dat ik volledig in de ban raakte van de man vanaf het eerste
moment dat ik hem bezig hoorde. Daarvoor was hij ook voor mij een
nobele onbekende...Het moet ergens augustus vorig jaar zijn geweest. Zijn titelloze cd, uitgebracht op het befaamde Stax-label, was blijkbaar pas uit en hij was te gast in het populaire Amerikaanse praatprogramma 'The Tonight Show' met Jimmy Fallon. Zijn optreden aldaar ging niet onopgemerkt voorbij. Hij speelde er live zijn hitsingle ‘S.O.B.’ en kreeg hiervoor verdiend een staande ovatie van het aanwezige publiek. Het filmpje ging viraal en toen ging de bal aan het rollen. Wat maakt dan zijn muziek zo speciaal? Wel zijn muziek klinkt zo aanstekelijk en is uitermate dansbaar. Je wordt er gewoon vrolijk van. En zeg nu zelf, dat willen we toch allemaal? Nathaniel Rateliff die voordien aan de bak kwam als tuinier en singer-songwriter met wisselend succes, zo toerde hij ooit in het voorprogramma van Mumford & Sons, schiet nu samen met zijn band The Nightsweats recht in de roos. Zij slagen erin om een nieuw genre te creëren. Zij combineren countrypop met soulinvloeden en komen zo tot een frisse mengeling songs die als het ware blijven plakken in je hoofd.  Ook
vanavond in een bloedhete – het luchtcirculatiesysteem had het begeven
- en uitverkocht Depot doen Rateliff en zijn band wat van hen wordt
verwacht. Moeiteloos palmen zij iedereen in met hun simpele maar oh zo
geniale songs. Al vanaf de opener ‘The Intro’ is het prijs. Bijna al
zijn songs uit zijn titelloos debuutalbum komen aan bod en ook enkele
nieuwe dingen die het beste doen vermoeden. De hoogtepunten volgen
mekaar in rotvaart op. Het publiek zingt ‘I Need Never Get Old’ massaal
mee en in het nummer ‘Shake’ kan Nathaniel lekker loos gaan op zijn
gitaar. Samen met bassist Joseph Pope III, toetsenist Mark Shusterman,
drummer Patrick Meese, gitarist Luke Mossman en blazers Andy Wild en
Wesley Watkins weet hij als geen ander hoe je een feestje in gang moet
trekken. Wat me ook opvalt, is dat Nathaniel vandaag, in tegenstelling
tot de vorige keer in Brussel, zich meer profileert als frontman en
meermaals het publiek toespreekt tussen de nummers door, wat de show
ten goede komt. Deze
band is op heel korte tijd als een komeet naar boven geschoten en hun
toerschema neemt monsterlijke proporties aan. Elk groot evenement, van
Werchter over Glastonburry tot het New Orleans Jazz & Heritage
Festival staan te drummen om Rateliff op de affiche te krijgen. Het
succes is hen van harte gegund. Het leven van de voormalige tuinman zal
wel duchtig door elkaar zijn geschud. Maar tevens schuilt daarin het
gevaar dat het project te snel te groot is geworden en dat het hele
doen en laten van de band wordt bepaald door gewiekste zakenmensen die
het niet altijd even nauw nemen met de creativiteit van een artiest.
Want hoe gaan de zaken evolueren als het eens wat minder goed gaat? Wat
met de immense druk die op hun schouders komt te liggen bij het maken
van hun tweede album? Allemaal vragen waarop we in de toekomst
antwoorden zullen op krijgen. Maar voorlopig is er nog geen vuiltje aan
de lucht. Alle handen gaan mooi op mekaar als hij zijn grootste hit
‘S.O.B.’ als laatste nummer in een inmiddels oververhitte zaal smijt.
Het neuriënde refrein en ritmisch handgeklap blijft weerklinken tot
lang nadat de muzikanten van het podium zijn verdwenen. Onder luid
applaus worden de heren teruggeroepen en brengen ze het aan The Band
schatplichtige ‘The Shape I’m In’ als bisnummer. Wat kan het leven toch
simpel mooi zijn. Muziek verzacht de zeden. Inderdaad, niets dan
lachende, blije en goedgezinde gezichten die de Leuvense muziektempel
verlaten. Het helse onweer dat boven ons ondertussen is losgebarsten
kan ons maar matig interesseren. Wij hebben onze portie muzikale
zaligheid en geluk weer gekregen en kunnen er weer tegenaan. Wie
Nathaniel Rateliff & The Nightsweats aan het werk wil zien kan naar
Rock Werchter of wachten tot 7 november want dan is hij te gast in de
grote zaal van de AB in Brussel. Mijn kaartjes zijn alvast gereserveerd.Wim 'Huibbe' Huybrechts
terug naar de index van de concert- en festivalrecensies
|
foto's: © Freddy Vandervelpen _____________________
|
